فرهاد وار

فرهادوار. [ ف َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) فرهادمانند. بشیوه فرهاد. بی پرده و بی باک:
فرهادوارم از لب شیرین گزیر نیست
ور کوه محتشم بمثل بیستون شود.سعدی.رجوع به فرهاد و فرهادصفت شود.

فرهاد مانند. بی پرده و بی باک

💡 من بتلخی جان شیرین می دهم فرهاد وار وز لب شیرین جانان آب شکر می رود

💡 سهل باشد جان بتلخی دادنم فرهاد وار گر لب شیرین او بختم بدندان میدهد

💡 ای بسا خسرو که او فرهاد وار در هوای شکّر شیرین بسوخت

💡 خسرو بقصد جانم آهنگ کرده ومن امید در تو شیرین فرهاد وار بسته

💡 کوه محنت کند جانم سالها فرهاد وار لاجرم شیرین تر از جان دلستانی یافتم

💡 تا به شیرینی برآمد نام تو تلخ شد فرهاد وار ایام من