یک نفس

💡 نیست از صید تو غافل یک نفس صیاد مرگ گرچه خود را از اجل دانسته غافل می‌کنی

💡 بی‌ندامت برنیامد یک نفس از سینه‌ام زندگی چون صبح، صرفِ مدِّ آهی شد مرا

💡 چون حباب از تنگ ظرفی در تو ای دریای حسن یک نفس بودن جدا از من نمی‌آید دگر

💡 همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدارِ تو چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

💡 این جهان نبود به غیر رفته و آینده‌ای در میان این یک نفس تخم تمنا ریخته