لغت نامه دهخدا
گنجر. [ گ َ ج َ ] ( اِ ) سرخی و غازه ای باشد که زنان بر روی مالند. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به گنجار شود.
گنجر. [ گ َ ج َ ] ( اِ ) سرخی و غازه ای باشد که زنان بر روی مالند. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به گنجار شود.
= گنجار
( اسم ) سرخییی که زنان بر روی مالند غازه.
💡 و همچنین هرماینی گنجر با رون ویزلی آخرین پسر خانواده ویزلی ازدواج کرده و صاحب دو فرزند به نام رز ویزلی و هوگو ویزلی می شوند.