کاشی پز

کاشی پز. [ پ َ ] ( نف مرکب ) کسی که خشت کاشی میسازد. آنکه آوندهای کاشی میسازد. ( ناظم الاطباء ).

کسی که آجر کاشی درست می کند، کاشی تراش، کاشی ساز، کاشی گر.

( صفت ) کسی که کاشی سازد آنکه کاشی در کوره پزد و عمل آورد.

💡 حسین کاشی پز (حسین خاک نگار مقدم) از برجسته‌ترین و اثر گذارترین کاشی کاران دوره معاصر است که بیش از شصت سال فعالیت کرد. وی در کارگاهش که بسیار پر رونق بوده شاگردان بسیاری را تربیت نمود.

💡 استاد علی اکبر خزینه کاشی کاری را از سن شش سالگی در پیش استاد حسین کاشی پز فرا گرفت و طراحی و نقاشی را نیز از استاد بهره‌مند آموخت. در سال ۱۳۲۶ به دعوت استاد کریمی به کارگاه کاشی اداره هنرهای ملی رفت و قالب گرفتن، لعاب زدن و طرح و نقش را زیر نظر استاد احمد عرش نگار آموخت. در مرمت کاشی کاری گنبد کاخ مرمر در گروه کاشی کاران استاد احمد عرش نگار حضوری مفید داشت.