پراکنده گویی

{distractible speech} [روان شناسی] الگویی در تکلم که در آن فرد در پاسخ به محرک های بیرونی یا درونی به سرعت موضوعی را رها می کند و به موضوعی دیگر می پردازد

💡 قابل انکار نیست ابتکاری که شاملو در مرتب کردن محل سطر ها به کار بست باعث شد که بسیاری از سطرهایی که در کنار هم به پراکنده گویی و بی ربطی تلقی می شدند، ارتباطی منطقی تر با هم برقرار کنند. برقراری ارتباط ساختاری میان سطرهای غزل.