هل من مزید. [ هََ م ِ م َ ] ( ع جمله اسمیه استفهامی ) مقتبس از قرآن ( 30/50 ) است. صورت ترکیبی این جمله تأویل به مصدر میشود و به جای «بیشتر خواستن » و «افزون طلبیدن » به کار میرود:
هزار شربت زهر ار ز دست او بخورم
ز عشق نعره هل من مزید برخیزد.سنائی.ریختم سرمایه بر پاک و پلید
ای سه سرمایه ده هل من مزید.مولوی.عالمی را لقمه کرد و درکشید
معده اش نعره زنان: هل من مزید.مولوی.چو دوزخ که سیرش کنند از وقید
دگر بانگ دارد که: هل من مزید؟سعدی ( کلیات چ مصفاص 276 ).رجوع به هل ( ع ق ) شود.
آیا هیچ زیادتی هست؟ &delta، هنگام خواستن چیزی به مقدار بیشتر به کار می رفته.
( جمله اسمی استفهامی ) آیا هیچ زیادتی هست ? ماخوذ از آیه ۲۹ سوره ق: یوم نقول لجهنم هل امتلات و تقول هل من یزید. ( روزی که گوییم دوزخ را: آیا پر شدی ? و گوید: آیا زیادتی هست ? ): این چه شوراست از تو در جان ای فرید. نعره زن از صد زفان هل من مزید ? ( مصیبت نامه )
مقتبس از قر آن است صورت ترکیبی این جمله تاویل بمصدر میشود و بجای بیشتر خواستن و افزون طلبیدن بکار میرود
💡 ز تیغ تیزش بلند نعرۀ هل من مزید نماند راه فرار و نبود جای درنگ
💡 تو میدانی ندانی بایزید است ولی میگویم این هل من مزید است
💡 تا شد از قهر الهی طعمه دوزخ یزید نعره هل من مزید از آتش دوزخ نخاست
💡 ریختی خون جنید و گفت اخ هل من مزید بایزیدی بردمید از هر کجا میریختی
💡 در ره هل من مزید عاشقی مرجانت را آن اناالحق گفتن و آن دجله و آن دار کو
