پای بر جا

پای برجا. [ ب َ ] ( ص مرکب ) استوار. ثابت. پایدار. پای برجای.

( صفت ) پا برجا استوار ثابت قایم. یا پای بر جای بودن. کار بسامان بودن. یا پای بر جای کردن. استوار کردن تثبیت. یا پای بر جای نگهداشتن.از حد خود نگذشتن.

💡 تو راست، بر سر من جای تا سرم بر جاست دریغ عمر عزیزم، که پای بر جا نیست

💡 سرافرازا تو آن شاهی که کوه پای بر جا را بجنب حلم تو باشد بسان کاه بی سنگی

💡 قطب چون پیر به تمکین و اختر و انجم سماع چون مریدان گرد پیر پای بر جا افکنند

💡 هر تنی‌کاو در خلافت پای بر جا چون ستون همچو میخ خرگهش اندرگلو بادا طناب

💡 خواهد کمان هدف را پیوسته پای بر جا زان درنیارد از پا چرخ کبود ما را