کلمهی «هتاکی» در فارسی به معنای توهین کردن، بیاحترامی یا ناسزا گفتن به دیگران است. این واژه از ریشهی «هتاک» گرفته شده که به کسی اطلاق میشود که به دیگران توهین میکند یا شأن و احترام آنها را زیر سؤال میبرد. هتاکی میتواند در قالب کلمات، رفتار یا نوشته بروز کند و معمولاً بار معنایی منفی و ناپسند دارد. در جامعه، این عمل بهعنوان رفتاری ضد اخلاقی و ناپذیرفتنی شناخته میشود و میتواند منجر به اختلافات، تنشها و آسیبهای روانی شود. در ادبیات فارسی، هتاکی گاهی برای نشان دادن شخصیت منفی افراد یا مخالفت شدید با ارزشها و باورها بهکار رفته است. این واژه در مکالمات روزمره، رسانهها و متون رسمی برای اشاره به توهین لفظی یا عملی استفاده میشود. هتاکی میتواند هم به افراد عادی و هم به شخصیتهای حقوقی یا نهادها تعلق گیرد. از نظر معنایی، با واژههایی مانند توهین، ناسزاگویی، بیاحترامی، ناسزا و جسارت لفظی هممعنی است و همواره بار منفی و انتقادی دارد.
هتاکی
لغت نامه دهخدا
هتاکی. [ هََ ت ْ تا ]( حامص ) پرده دری. بی شرمی. بی حیایی. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (حامص. ) ۱ - پرده دری. ۲ - بی شرمی، بی حیایی.
فرهنگ فارسی
۱- پردهدری. ۲- بی شرمی بی حیایی.
جمله سازی با هتاکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در این آشفتهبازار، همه حرمتها شکسته شده بود و بازار تهمت و افتراء و هتاکی در محافل و تظاهرات در روزنامه به حدی رواج داشت که نمونه آن روزنامه «شورش» به مدیریت کریمپور شیرازی با توهینهای فراوان به مرحوم آیتالله کاشانی بود.
