مجلس گاه
کلمه «مجلس گاه» به معنای محل انجمن، محفل و مجمع است. این واژه به عنوان یک ترکیب، به مکان‌هایی اشاره دارد که برای برگزاری گردهمایی‌ها، نشست‌ها و مراسم‌های اجتماعی و فرهنگی استفاده می‌شود. طبق تعریف ناظم الاطباء، «مجلس گاه» می‌تواند به بزمگاه نیز اطلاق شود، جایی که ضیافت‌ها و مهمانی‌ها برگزار می‌شود. این مکان‌ها معمولاً فضایی را فراهم می‌کنند که افراد بتوانند در آن به تبادل نظر، گفتگو و برگزاری مراسم بپردازند. در فرهنگ ایرانی، مجلس گاه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند و به عنوان نمادهایی از تعاملات اجتماعی و فرهنگی شناخته می‌شوند. این واژه همچنین می‌تواند به نشستگاه‌ها و مکان‌هایی که برای تجمعات خاص طراحی شده‌اند، اشاره کند. به طور کلی، «مجلس گاه» نمایانگر فضایی است که در آن انسان‌ها به برقراری ارتباط و ایجاد پیوندهای اجتماعی می‌پردازند و از این رو، بخشی از فرهنگ و تمدن هر جامعه به شمار می‌رود.
مترادف‌ها
محل نشستن، محل تجمع، جایگاه
لغت نامه دهخدا
مجلس گاه. [ م َ ل ِ ] ( اِ مرکب ) محل انجمن و محفل و مجمع. ( ناظم الاطباء ). || بزمگاه. جای ضیافت و مهمانی:
می دینارگون چون آب حیوان باد بر دستت
که مجلس گاه تو خرم چو نزهتگاه رضوان شد.امیرمعزی.
فرهنگ عمید
نشستنگاه، محل انجمن.
جمله سازی با مجلس گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گفت دیدم دور بود از راه من گفت بود آن دشت مجلس گاه من
💡 این تالار بزرگ به عنوان یک مجلس گاه مناسب برای برگزاری نشست‌های مهم بین‌المللی و کنفرانس‌های علمی در سطح کشور طراحی شده است.
💡 در زمان‌های قدیم، مجلس گاه‌های محلی محل تبادل اخبار و گفتگوهای مهم میان بزرگان قوم برای حفظ نظم و آرامش جامعه بود.
💡 برای برگزاری این جلسه استراتژیک، نیاز به یک مجلس گاه آرام و مجهز داریم که امکان بحث و تبادل نظر آزاد را فراهم کند.
