لغت نامه دهخدا
مالدوستی. ( حامص مرکب ) مال پرستی. حب فراوان به دارایی وخواسته داشتن. حالت و صفت مال دوست. و رجوع به مال دوست شود. || بخل و امساک. ( ناظم الاطباء ).
مالدوستی. ( حامص مرکب ) مال پرستی. حب فراوان به دارایی وخواسته داشتن. حالت و صفت مال دوست. و رجوع به مال دوست شود. || بخل و امساک. ( ناظم الاطباء ).
۱- مال پرستی. ۲- امساک بخل.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 والیس حکیم گفت: مال دوستی ستون شرّ است و شرّ دوستی ستون عیبهاست.
💡 و رسول خدا(ص) ایشان را از چنین روشی منع کرده و فرمود: زیان هیچ گرگ درنده ای در گله ی گوسفندی باندازه ی زیان مال دوستی و اسراف آدمی به دین وی نبود.