پاک سر

پاک سر. [ س ِرر ] ( ص مرکب ) پاک سریرت. پاکدرون. پاک باطن.

( صفت ) پاک درون پاک باطن پاک سریرت.
پاک سریرت پاک درون

💡 به زور جهاندار یزدان پاک سر گرگ و شیر اندر آرم به خاک

💡 برآمد به مه دین یزدان پاک سر جادویی‌ها فروشد به خاک

💡 نمود آن زمان شهریار حجاز بدان پاک سر با ملایک نماز

💡 چو آن دید حارث از آن پاک سر که آن مرد را بد وکیده پدر

💡 مگر یار باشدت یزدان پاک سر جادوان اندر آری به خاک

💡 سوی پارس با هم برفتند تیز ولی بود هر پاک سر پرستیز