هرزه گویی

هرزه گویی. [ هََ زَ / زِ ] ( حامص مرکب ) پرگویی ویاوه گویی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به هرزه درایی شود.

عمل هرزه گو

💡 که ای دیوانه چندین هرزه گویی به تیغ من هلاک خود چه جویی

💡 خاموش دلا ز هرزه گویی می‌خور جگری به تازه‌رویی

💡 بخندید از آن هرزه گویی حکیم بدو گفت کای هرزه گوی سلیم

💡 غافلی از دور آن را می شنید خاطرش زان هرزه گویی می رمید

💡 چون یافت وقوف هرزه گویی بر قیس شکسته عیبجویی