نشستگاه

نشستگاه. [ ن ِ ش َ ] ( اِ مرکب ) جای نشستن. جائی که کسی می نشیند. ( ناظم الاطباء ). جای. مکان:
نشستگاه تو بر تخت خسروانی باد
نشستگاه عدوی تو بر چَه ِ ارژنگ.فرخی. || مجلس. ( دهار ):
نشستگاه شهان باغ و خوابگه ایوان
نشستگاه تو دشت است و خوابگه خرگاه.فرخی. || مصطبه.سکوی مخصوص نشستن: و از هر دو روی نشستگاهها و غرفه ها و بناها بفرمود کردن. ( مجمل التواریخ ).به نوعی که ذره ای آفتاب از جانب شرقی و غربی به نشستگاه سر حوض نمی افتاد. ( تاریخ بخارا ص 33 ).
کرده بروی نشستگاهی چست
تخت بسته به تخته های درست.نظامی.|| مسکن. مقام. مکان. ( ناظم الاطباء ). جای اقامت: بیرون از شهر مصر به قرب میلی احمد طولون از بهر نشستگاه خود چند بنا ساخته است. ( مجمل التواریخ ). و باز به حمله آمدند و درها بسوختند و به کوشک حسینی رفتند نشستگاه مقتدر. ( مجمل التواریخ ). || قاعده. عاصمه. کرسی. پای تخت. ( یادداشت مؤلف ): نشستگاه خویشتن [ کی قباد ] همه ملک بلخ داشت. ( ترجمه طبری بلعمی ). حمص از شام است و نشستگاه ملک روم بود و ابوعبیده آهنگ حمص کرد. ( ترجمه طبری بلعمی ). || مقعد. کون. ( ناظم الاطباء ). نشتنگاه. دبر: المعافه؛ پای فا نشستگاه کسی زدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || هنگام نشستن. ( از ناظم الاطباء ).

= نشستنگاه

( اسم ) ۱ - محل جلوس مقر: کرده بروی نشستگاهی چست تخت بسته به تختهای درست. ( هفت پیکر. چا. استانبول ۲ ) ۲۱۲ - محل اقامت مقام.

💡 نظاره گاه تو بر تختگاه باد و چمن نشستگاه تو از ملک فرق باد و کنار

💡 و اگر مقام بر موضع و مکان نهی پس اینجا مضمری محذوف است یعنی خاف مقام حساب ربه، آن کس که از مقام حساب حق بترسد داند که او را در آن مقام بدارند و از وی سؤال کنند کقوله تعالی: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ. او را دو بهشت است یکی جنة عدن و دیگر جنة النعیم. یکی نشستگاه خویش و دیگر نشستگاه جفتان و خادمان وی.

💡 شاها نشستگاه تو بر تخت بخت باد از خنجر تو جسم عدو لخت لخت باد

💡 نشستگان شهان باغ و کاخ و خانه بود نشستگاه تو دشتست و خوابگه خرگاه

💡 پژوهشگر این پرسش را مطرح می کنه که آیا این بدان معناست که اروند رود، دشت سواران نیزه‌گذار (سرزمین تازیان) را از ایران جدا می‌کند یا صرفاً برای محافظت از محدوده نشستگاه ضحاک است؟ با توجه به آنچه در ذیل خواهد آمد، شاید شق دوم درست‌تر باشد.