💡 انجیسی ۲۰۸۰(یا سحابی سر روح) یک سحابی گسیلشی در صورت فلکی ماهی زرین است. و تا زمین ۱۶۸٬۰۰۰ سال نوری فاصله دارد. انجیسی ۲۰۸۰ توسط جان فردریک ویلیام هرشل در سال ۱۸۳۴ کشف شد.
💡 جان هرشل، تقریباً نپتون را همانطور کشف کرد که پدرش، ویلیام هرشل، با مشاهده تصادفی اورانوس را کشف کرده بود. جان هرشل در نامهای به فریدریش گئورگ ویلهلم فون اشترووه، اشاره کرد که در روز ۱۴ ژوئیه ۱۸۳۰ نپتون را در گردش آسمان مشاهده کرد. اگرچه تلسکوپ به اندازه کافی قوی بود که نپتون را به شکل یک دیسک آبی کوچک سیاره مانند نشان دهد اما در آن زمان آن را تشخیص نداد و با یک ستاره اشتباه گرفت.
💡 انجیسی ۳۶۳۱ کهکشانی مارپیچی است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. این مکان در فاصله حدود ۳۵ میلیون سال نوری از زمین واقع شدهاست، که با توجه به ابعاد ظاهری آن، به معنای آن است که انجیسی ۳۶۳۱ حدود ۶۰۰۰۰ سال نوری عرض دارد. این کهکشان توسط ویلیام هرشل در ۱۴ آوریل ۱۷۸۹ کشف شد. این یک کهکشان مارپیچی با طرح بزرگ است که رو به روی آن دیده میشود.
💡 انجیسی ۳۰۷۳ یک کهکشان عدسی کوتولهای در صورت فلکی خرس بزرگ است. در فاصله حدود ۶۵ میلیون سال نوری (۲۰ مگاپارسک) از زمین است. انجیسی ۳۰۷۳ توسط ستارهشناس ویلیام هرشل در اول آوریل ۱۷۹۰ کشف شد. کهکشان انجیسی ۳۰۷۳ متعلق به گروه انجیسی ۳۰۷۹ است.
💡 انجیسی ۲۹۹ یک خوشه ستارهای باز در بدنه اصلی ابر کوچک ماژلانی که کهکشان کوتوله در آن نزدیکی است. این مکان در صورت فلکی جنوبی توکان واقع شدهاست، چیزی کمتر از ۲۰۰۰۰۰ سال نوری با خورشید فاصله دارد. این خوشه در ۱۲ اوت ۱۸۳۴ توسط ستارهشناس انگلیسی جان هرشل کشف شد.
💡 انجیسی ۴۸۶۶ یک کهکشان عدسی بدون مانع است که تقریباً ۱۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی بکر واقع شدهاست. این کهکشان اولین بار توسط ستارهشناس بریتانیایی ویلیام هرشل در ۱۴ ژانویه ۱۷۸۷ مشاهده شد. این کهکشان یک عضو از خوشه دوشیزه است.