چرائی

💡 کجا بی‌غمت در کجائی بگو بدین‌سان پریشانی چرائی بگو

💡 چو تودر علّت و چون و چرائی نمود خویشتن با او نمائی

💡 چون صبح دمید ودامن شب شد چاک برخیز و صبوح کن چرائی غمناک

💡 کمالت یافتم بیچون چرائی از آن کاینجا چگونه در لقائی

💡 درون خویش نقاش است دریاب چرائی بیخبر اکنون تو دریاب

💡 گفت با او مصطفی گو حال گو خود چنین ساکت چرائی ای نکو

💡 پیرمرد با نگاهی پرسشگر به نوه‌اش خیره شد و با لحنی که رگه‌هایی از لهجه قدیمی داشت، پرسید: چرائی که امروز این‌قدر غمگین و بی‌حال به نظر می‌رسی؟

💡 در آن داستان‌های محلی و قدیمی که با لهجه‌های شیرین جنوبی روایت می‌شدند، کلمه چرائی برای پرسیدن دلیل اتفاقات غیرمنتظره در میان شخصیت‌ها به کار می‌رفت.

💡 وقتی از او پرسیدند که چرا تصمیم به ترک روستا گرفته است، با همان لحن کنایه‌آمیز و قدیمی پاسخ داد: چرائی که اینجا دیگر جایی برای زندگی باقی نمانده است؟