لغت نامه دهخدا
چراگر. [ چ َ گ َ ]( ص مرکب ) حیوانات چرنده را گویند. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( جهانگیری )( ناظم الاطباء ). حیوان رهاکرده شده در چراگاه. ( ناظم الاطباء ). چرنده. چراکننده. جانور چرنده:
گهی با چراگر چراگر شدی
گهی با پرنده پرآور شدی.خواجو ( از جهانگیری ).
