ناپاک دیو

ناپاک دیو. [ وْ ] ( اِ مرکب ) شیطان. اهریمن:
نه من کشتم او را که ناپاک دیو
ببرد از دلم ترس گیهان خدیو.فردوسی.|| دیو ناپاک. پلید.

شیطان. اهریمن.

💡 بدو گفت کای زشت ناپاک دیو کشیده سر از راه کیهان خدیو

💡 براندازم این تخم ناپاک دیو که کردست نام خودش را خدیو

💡 نه من کشتم او را که ناپاک دیو ببرد از دلم ترس گیهان خدیو

💡 به هر سال ناپاک دیو لعین خرابی چه سازد به ماچین و چین

💡 و دیگر که فرمان ناپاک دیو ببرد دل از ترس گیهان خدیو