کلنجار

کلنجار. [ ک ِ ل ِ ] ( اِ ) به معنی خرچنگ باشد که به زبان عربی سرطان گویند. ( از برهان ) ( از آنندراج ). خرچنگ و سرطان. ( ناظم الاطباء ). در شیراز کِرِنجال به معنی خرچنگ است. ( از حاشیه برهان چ معین ). و رجوع به کلنجک شود.
- کلنجار رفتن با کسی یا چیزی؛ با حرکاتی بسیار کاری کم کردن چون خرچنگ در شنا یا رفتن بر زمین. مروسیدن با وی. ور رفتن با وی. مزاوله. مناوصه: دیشب گربه تا صبح با در مطبخ کلنجار رفت. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). سر و کله زدن. ور رفتن با چیزی یا کسی. دست به یقه شدن. گلاویز شدن. درگیر شدن با کسی ( به صورت بحث یا زد و خورد و غیره ): این آدم خیلی ارقه است تو نمی توانی با او کلنجار بروی. کلنجار رفتن با یک مشت بنا و عمله کار حضرت فیل است. ( از فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).

(کَ لَ ) (اِ. ) برخورد همراه با تلاش، مبارزه و کشمکش با کسی یا چیزی.
(کِ لِ ) (اِ. ) خرچنگ.

= خرچنگ
۱. بحث، درگیری: دیروز با زن همسایه مشغول کلنجار بود.
۲. پرداختن، ور رفتن.
* کلنجار رفتن: (مصدر لازم ) [عامیانه، مجاز]
۱. بگومگو کردن، بحث و درگیری داشتن: هر شب با هم کلنجار می رفتیم.
۲. پرداختن، ور رفتن: اینقدر با آن ماشین کلنجار نرو.

کالنجار، کارزار، جنگ وجدالکلنجاررفتن:سرشاخ شدن باکسی، سربسرکسی گذاشتن
( اسم ) خرچنگ یا کلنجار رفتن با کسی یا چیزی. ور رفتن با وی مروسیدن با او مزاوله. یا کلنجار رفتن با مرض. بسختی مقاومت و معالجه کردن آنرا.

kalanjar#
خرچنگ.
برخورد همراه با تلاش، مبارزه و کشمکش با کسی یا چیزی.
اسم مصدر
سر و کله زدن
ور رفتن
درگیر شدن
کِلِنجار

💡 مارتین عاشق سفر کردن و اجرا روی استیج بود، ولی برنامه پر و منیجر سخت‌گیر او را خسته می‌کرد طوری که او در این باره می‌گه کودکیش «بهای» رسیدن به این موقعیت بود. او زمانی که منودو در تور برزیل بود، گروه را ترک کرد و تصمیم گرفت برای مدتی از کار و رسانه‌ها فاصله بگیرد. او همچنین در این دوره با گرایش جنسیش نیز کلنجار می‌رفت و به تضاد بین تبدیل شدنش به یک نماد جذابیت و احساسات درونی خودش توجه می‌کرد.