چتر سیه

💡 بدود مشعل ماتم فروغ مهر و مه بستند برای سایه ی شهزادگان چتر سیه بستند

💡 چو ما کرانۀ چتر سیه برافروزیم بر آسمان کبود از میان دریا بار

💡 بر سرت چتر سیه بختی خود بس، چه ضرور به پر و بال هما روح تو پرواز کند؟!

💡 ابروان چتر سیه بر سرشان مانع از آفت تیغ خورشان

💡 چو میغ گوشۀ چتر سیه برافرازد بآسمان کبود از میان دریا بار

💡 در آن شب بارانی و تاریک، او با چتر سیه خود زیر نور ضعیف چراغ‌های خیابان قدم می‌زد و در فکر تصمیم‌های سختی که باید می‌گرفت بود.

💡 شاعر با استفاده از استعاره چتر سیه، فضای سنگین و غم‌انگیز مراسم سوگواری را به تصویر کشیده است تا حس ناامیدی را به خواننده منتقل کند.

💡 آن مرد پیر با چتر سیه و لباس‌های تیره، در میان جمعیت شلوغ بازار به آرامی حرکت می‌کرد و کسی متوجه حضور بی‌صدای او نمی‌شد.