هازه

هازه. [ زَ / زِ ] ( ص ) کسی را گویند که از خیریت بر یکجای فروماند و واله شده باشد. || حقیر. ( جهانگیری ). رجوع به هاژ و هاژو و هاژه شود.

کسی را گویند که از خیریت بر یکجای فروماند و واله شده باشد.

هازه رودی است به امس می ریزد. این رود از کشور آلمان می گذرد.

💡 به تیری چون ملک شیری چنان گشت ز هازه خاست از چرخ کمان پشت

💡 چو دستش کمان را بیاراستی ز هازه ز هر گوشه برخاستی