لغت نامه دهخدا
ناخنه چشم. [ خ ُ ن َ / ن ِ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آن که در چشم ناخنه دارد. مظفور. رجوع به ناخنه دار شود.
ناخنه چشم. [ خ ُ ن َ / ن ِ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آن که در چشم ناخنه دارد. مظفور. رجوع به ناخنه دار شود.
( صفت ) آنکه درچشم ناخنه دارد ناخنه دار.
💡 در دامگاه حادثه بال شکسته ام از بس که ماند ناخنه چشم دام شد
💡 زان دم که دید گوشه ابروی یار را شد ماه عید ناخنه چشم آفتاب
💡 مو شکافی که کنون سرمه اهل نظرست پیش ازین ناخنه چشم بصیرت بوده است