مجاعه

گرسنگی، قحطی

رفاه، وفور، نعمت، سخاوت

مجاعه. [ م َ ع َ / ع ِ ] ( ع اِمص )سال سخت و قحط که مردمان و حیوانات از گرسنگی تلف شوند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مجاعة و مجاعت شود.

۱. گرسنگی.
۲. [مجاز] خشک سالی، قحطی.

گرسنگی، سال سخت وقحط که مردم گرسنه بمانند
۱ - ( اسم ) گرسنگی: این سخن پایان ندارد آن فقیر از مجاعت شد زبون و تن اسیر. ( مثنوی ) ۲ - یاسال مجاعت. سال قحط و گرانی ارزاق.
ابن مراره حنفی