لغت نامه دهخدا
یزدان پرستی. [ ی َ پ َ رَ ] ( حامص مرکب )صفت و عمل یزدان پرست. خداپرستی. پرستش یزدان. ( یادداشت مؤلف ):
همیشه به یزدان پرستی گرای
بپرداز دل زین سپنجی سرای.فردوسی.گفت من از کار جهان سیر آمده ام و به یزدان پرستی مشغول خواهم شدن. ( فارسنامه ابن بلخی ص 47 ).
زیزدان پرستی خبر دادشان
ز دین توتیای نظر دادشان.نظامی.و رجوع به یزدان پرست شود.