معنای لغوی و ریشه واژه
«یُبْعَثُونَ» از ریشه «بَعَثَ» در زبان عربی گرفته شده است که به معنای «برانگیختن، فرستادن و زنده کردن» میباشد. صیغه مضارع مجهول این فعل، «یُبْعَثُونَ» است و معنای آن «برانگیخته میشوند» یا «زنده میگردانند» میباشد.
کاربرد در قرآن کریم
این واژه در آیه ۱۰۰ سوره مؤمنون به کار رفته است: «وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ». در این آیه به برزخ اشاره میشود که مرحلهای میان مرگ و قیامت است و انسانها در آن به سر میبرند، تا روزی که دوباره برانگیخته شوند و برای حسابرسی حاضر گردند.
مفهوم اعتقادی و دینی
«یُبْعَثُونَ» به روشنی بیانگر باور به معاد و زندهشدن پس از مرگ است. بر اساس این مفهوم، انسانها پس از گذر از برزخ، در روز قیامت دوباره زنده میشوند تا نتیجه اعمال خویش را ببینند. بنابراین این واژه یادآور حقیقتی بنیادین در دین اسلام است که مسئولیت انسان را در دنیا یادآوری میکند.
