گردناک

گردناک. [گ َ ] ( ص مرکب ) پرگرد. مُغَبَّر. اَغبَر:
جهان کرد ز آشوب خود گردناک
ز بهر چه از بهر یک مشت خاک.نظامی.تو نیز ای به خاکی شده گردناک
بده وام و بیرون جه از گرد و خاک.نظامی.همان قسمت چارمین هست خاک
ز سرکوب گردش شده گردناک.نظامی.مردی بود که سفرهای دراز کند و اشعث و اغبر و گردناک شود. ( تفسیر ابوالفتوح ). رسول علیه السلام اشعث و اغبر و رسول ( ص ) کالیده موی و گردناک. ( تفسیر ابوالفتوح ج 2 ص 191 ).
روبه افتد پهن اندر زیر خاک
بر سر خاکش حبوب گردناک.مولوی.یافت به ره آینه گردناک
ساخت به دامان رخش از گرد پاک.جامی.

گردآلود، پرگردوخاک.

گرد آلود، پرگردوخاک
پرگرد و غبار مغبر: مردی بود که سفرهائ دراز کند و اشعث و اغبر و گردناک شود.

💡 یافت به ره آینه ای گردناک ساخت به دامن رخش از گرد پاک

💡 موی نشوییده و رخ گردناک سینه خراشیده و دل دردناک

💡 بالین گردناک مرا طعنه می‌زنی جانا، به تکیه‌گاه غریبان نبوده‌ای