کبود بر

کسی که سینه و بر او از ضربه کبود شده باشد: مرد عاشق کبودبر باشد / مرغ دولت بریده پر باشد (سنائی۳: ۲۳۵ ).

( صفت ) آنکه برو سین. وی کبود باشد ( بر اثر ضربت یا آسیب ): [ مرد عاشق کبود بر باشد مرغ دولت بریده پر باشد ). ( حدیقه )

💡 خاقانیا به سوک پسر داشتی کبود بر سوک شاه شرع سیه پوش بر دوام

💡 از چرخ کبود بر دلم زنگاریست وز دهر سیه سپید بردل باریست

💡 آنروز که فلک سیاح را خرقه کبود بر سر افکندند بزبان حال گفت: این جامه اهل ماتم است بمن چرا رسید؟ گفتند: آهسته باش که هر که را تکوین و تخلیق از بخار و دود بود، شعار و دثار وی سیاه و کبود آمد، یعنی که این طراز جامه ماتم وجود است.

💡 بس که تو در خاک خواهی بود و زین طاق کبود بر سر خاک تو می‌تابد به زاری ماهتاب