چار چشم

چارچشم. [ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از بسیار مشتاق و منتظر. ( آنندراج ). نگران و مشتاق. ( ناظم الاطباء ):
من چار چشمم ز آن دورخ چاری دگر میداشتم
میداشت چون شطرنج اگر آن شاه خوبان چار رخ.ملاطغرا ( از آنندراج ). || صفت سگ نیز واقع شود. ( آنندراج ). سگ و یا گوسپندی که خال سیاهی بالای هر یک از دو چشم داشته باشد. ( ناظم الاطباء ):
سگ نفس را رفته از کار چشم
تو از عینکش کرده ای چارچشم.قدسی ( از آنندراج ).مَثَل آنکه او بود احمق
مردمان فیلسوف دانندش
همچو آن سگ بود که باشد کور
مردمان چارچشم خوانندش.دهقان علی شطرنجی ( از آنندراج ).|| کسی که عینک میگذارد. ( ناظم الاطباء ).

کنایه از بسیار مشتاق و منتظر. نگران و مشتاق. یا صفت سگ نیز واقع شود. سگ و یا گوسپندی که خال سیاهی بالای هر یک از دو چشم داشته باشد. یا کسیکه عینک میگذارد.

💡 هدف تیر خشم کرد او را همچو سگ چار چشم کرد او را