پناه دادن

پناه دادن. [ پ َ دَ ] ( مص مرکب ) زنهار دادن. در حمایت خویش گرفتن. پشتی کردن. اعاذه. ایواء. تاویة. تحصیه.صری. خفر؛ پناه دادن کسی را. ( منتهی الارب ). || پناه بردن: و چنانکه مرغ پناه به آشیان دهد ایشان پناه بذکر من دهند. ( کیمیای سعادت ). متوجه مرد گشته برسیدند و پناه بدو دادند. ( جهانگشای جوینی ).

۱- ( مصدر ) در حمایت خویش گرفتن زنهار دادن پشتی کردن اعاذه ( ترجمان القر آن ص ۲. ) ۱۱- ( مصدر ) پناه بردن پناه گرفتن
زنهاز دادن پشتی کردن

[ویکی فقه] در حمایت خویش گرفتن را پناه دادن می گویند که از آن در باب حج و جهاد بحث شده است.
از شرایط اهل ذمه پناه ندادن به جاسوس مشرک است.
پناه دادن و حرم
کسی‏که به‏واسطه جنایتی درخارج حرم، حد، تعزیر یا قصاص بر او ثابت شده است اگر به حرم پناه ببرد، مردم باید برای بیرون آمدن از حرم بر او سخت بگیرند. از راههای سخت‏گیری، پناه ندادن به او است.

💡 هائه‌موسو در یکی از جنگ‌ها زخمی شده و توسط بانو یوها، دختر رئیس قبیله هابک، نجات داده می‌شود. این اتفاق باعث عشق آنها به یک‌دیگر و ازدواجشان می‌شود. سواره‌نظام آهنین هان مردم قبیله هابک را به جرم پناه دادن به هائه‌موسو قتل‌عام می‌کنند و یوها اسیر دست آنها می‌شود. گوموآ، یار قسم‌خورده هائه‌موسو، که به یوها علاقه‌مند است، او را نجات داده و با خود به بویو می‌برد.

💡 سواد زلفت که جز دل آزاری از خم وی کسی ندیده مگر نداند که بر غریبان پناه دادن ثواب دارد

💡 اکبر غفاری، یکی از بازداشت شدگان در خیزش ۱۴۰۱ ایران است که در دادگاه انقلاب به قتل یک مأمور در جریان این اعتراضات در شهر تهران منطقهٔ فلاح متهم شده و در خطر اعدام است. گفته شده اکبر غفاری به جرم باز کردن در خانه‌اش به روی معترضان و پناه دادن به آنان بازداشت شده‌است.