پرنم

پرنم. [ پ ُ ن َ ] ( ص مرکب ) بسیار نداوثاد. پراشک:
که ما نام او در جهان کم کنیم
دل و دیده زال پرنم کنیم.فردوسی.- تنباکوی پرنم؛مقابل کم نم. که آب بسیار بدو آمیخته باشند: من پرنم می کشم.

آنچه رطوبت بسیار داشته باشد.

💡 با نگاه خشک، عمری ساختی از بی غمی چشم من، یک چند، هم با دیده پرنم بساز

💡 هزار پاره جگر شد اگر حسن از زهر حسین که آب وی از اشک چشم پرنم شد

💡 دیده چون از اشک پرنم باشدت هرچه میخواهی در آن دم باشدت

💡 یا نبی یا نبی این نخل قوی خرم باد اصل این شاخ ز سرچشمه این پرنم باد

💡 چشم من پرنم است از آتش عشق عجب است آتشی که نم دارد

💡 دادیم سر به حکم تو از بهر قتل خویش انگشت تا به دیده پرنم گذاشتیم