وحال

وحال. [ وَ ] ( از ع، اِ ) لجن و گل سیاه و گل تنک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به وحل شود.

ماخوذ از تازی لجن و گل سیاه و گل تنک

💡 بوعلی طوسی امام قال وحال کرده است از میرکاریز این سؤال

💡 شه مردانست علم وحال و گفتم ازو من درّ هر اسرار سفتم

💡 هست باهای و هوی مستانت وجد جامی وحال ما همه هیچ

💡 چه میگوید دل از مستقبل وحال بهرزه میزنی در خویشتن فال