واپس مانده

واپس مانده. [ پ َ دَ/ دِ ] ( ن مف مرکب ) بازمانده. عقب مانده:
دلم را منزلی پیش است و واپس ماندگان از پس
که راهش سنگلاخ است و سم افگنده است پالانی.خاقانی.ز واپس ماندگان ناید درست این
نخستین را نداند جز نخستین.نظامی.به دورافتادگان از خان و مانها
به واپس ماندگان از کاروانها.نظامی.و رجوع به واپس ماندن شود.

بازمانده عقب مانده

💡 رهروان رفتند و تو درمانده ای حلقه بر در زن که واپس مانده ای

💡 ای سلیم گول واپس مانده هین بر جه و بر کاسهٔ حلوا نشین