هستی بخش

هستی بخش. [ هََ ب َ ] ( نف مرکب ) زندگی بخش. آنکه به دیگری آثار هستی دهد:
ذات نایافته ازهستی، بخش
کی تواند که شود هستی بخش ؟جامی.

هستی بخشنده، به وجودآورنده، موجودکننده، پدیدآورنده: ذات نایافته از هستی بخش / چون تواند که شود «هستی بخش» (جامی۱: ۵۸۱ ).

(صفت ) هستی بخشنده: (( ذات نایافته ازهستی بخش کی تواندکه شود هستی بخش. ) ) (جامی )

💡 چنین که جلوه موج هواست هستی بخش درین بهار چو جام سبک زرطل گران

💡 پس از درود بگو ای مسیح هستی بخش نوید نسخهٔ لطف به خستگان برسان

💡 به هستی بخش و مستی بخش بگرو منال از نیست و اندر هست منگر

💡 رضا بودم که هستی بخش عالم به عمر شاه عمر من کند ضم

💡 ای هستی بخش هر چه هست است کس بی تو ز نیستی نرسته ست