هرزه دو
لغت نامه دهخدا
هرزه دو. [ هََ زَ / زِ دَ/ دُو ] ( نف مرکب ) آنکه بیهوده راه میپیماید. || آنکه کارهای بی نتیجه و بی هدف انجام میدهد.
فرهنگ فارسی
(صفت ) ۱- آنکه بیهوده بسرعت راه پیماید هرزهدو. ۲- آنکه بی اراده وبی جهت بهرجا آمدوشد وهرزهگویی وسخن چینی کند. ۳- آنکه کارهای بیهودهوبی نتیجه کند.
جمله سازی با هرزه دو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زین نالهای که هرزه دو نارسایی است روزی دو انتقام ز تأثیر میکشم
💡 بگذر ز مطلب هرزه دو به زیارت دل صاف رو ز طواف کعبه چه حاصلت که تو چنبری به دف غرض
💡 بلد است مصلحت ازل سوی وعدهگاه قیامتت که تلاش هرزه دو امل به در عدم زند از طمع
💡 نیستم بوالهوس که فرمائی هرزه دو سگ شکار کم گیرد
💡 ز تلاش طاقت هرزه دو نشدم دچار تسلیی قدمی درآبله بشکنمکه به خود رسد تک و تاز من
💡 ریگ روان کجا برد شکوهٔ درد جستجو از تک هرزه دو ندید آبله هم مروتی