لغت نامه دهخدا
هجیم. [ هَُ ج َ ] ( اِخ ) محله ای از بصره که بنی هجیم در آن ساکن شدند. ( از سمعانی ).
هجیم. [ هَُ ج َ ] ( اِخ ) محله ای از بصره که بنی هجیم در آن ساکن شدند. ( از سمعانی ).
محله از بصره که بنی هجیم در آن ساکن شدند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 که خود نام آن مرد بودی هجیم نسوزد تن او به نار جحیم