لغت نامه دهخدا
هایاهوی. ( اِ صوت ) هیاهوی. شور و غوغای ارباب طرب و میزبانی و عروسی باشد برخلاف هایاهای که شور و غوغای ماتمزدگان است. ( برهان ). شور و غوغای اهل طرب. ( ناظم الاطباء ). شور و غوغای شادی. هیاهو:
فلک از مجلس انس تو پر از هایاهوی
عالم از گریه خصم تو پر از هایاهای.انوری.