ناشکفته

ناشکفته. [ش ِ ک ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) بازنشده. نشکفته. شکفته ناشده. مقابل شکفته. رجوع به شکفته شود:
از غنچه ناشکفته مستورتری
وز نرگس نیم خفته مخمورتری.مسعودسعد.بس غنچه ناشکفته بر خاک بریخت.خیام.هنوزم غنچه گل ناشکفته ست
هنوزم در دریائی نسفته ست.نظامی.چون غنچه ناشکفته با او
می زد نفسی نهفته با او.نظامی.داری زپی چشم بد ای در خوشاب
یک نرگس ناشکفته در زیر نقاب.کمال اسماعیل.

شکفته نشده، بازنشده.

( صفت ) شکفته نشده باز نشده.

💡 در نعمت اوفتاده و شکری نمی کنیم بس ناشکفته گل در گلشن فتاده ایم

💡 بگذشت عمر و غنچه ما ناشکفته ماند این ماتم دگر که ز باغم بهار رفت

💡 در باغ دهر تازه گلی بودم ای دریغ کم دهر ناشکفته ز شاخ مراد چید

💡 دهان چون غنیچهٔ گل ناشکفته بدو در، سی و دو لؤلؤ نهفته

💡 هنوز از صد گلم یک ناشکفته گلستانم نگر بر باد رفته

💡 چه وصف جلوهٔ گل‌های ناشکفته کنم چو غیر حسن توام در نظر نمی‌آید