لغت نامه دهخدا
نابر. [ب َ ] ( اِخ ) یکی از مدارج دینی زرتشتیان. در کتاب خرده اوستا آمده است: نزد زرتشتیان ایران نوزوتی عبارت است از آداب و مراسمی که پس از اجرای آنها هیربدزاده ای نابر یا ناور یا نونابر می شود یا به درجه یک پیشوای دینی رسیده هیربد میگردد... از برای نابر شدن سن پانزده سالگی شرط شده است. ( خرده اوستا ص 69 و 70 ).
