لغت نامه دهخدا
صدف دهانی. [ ص َ دَ دَ ] ( حامص مرکب ) دارای دهان همچون صدف بودن. دهان چون صدف داشتن. و در بیت زیر مقصود سخنان نغز و پرمعنی گفتن است:
چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق
که مرد را به ارادت صدف دهانی نیست.سعدی.
صدف دهانی. [ ص َ دَ دَ ] ( حامص مرکب ) دارای دهان همچون صدف بودن. دهان چون صدف داشتن. و در بیت زیر مقصود سخنان نغز و پرمعنی گفتن است:
چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق
که مرد را به ارادت صدف دهانی نیست.سعدی.
حالت و کیفیت صدف دهان.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چه سود ریزش باران وعظ بر سر خلق چو مرد را به ارادت صدف دهانی نیست