سمنانی

سمنانی. [ س ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به سمنان که شهری است میان دامغان و خوارالری. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( الانساب سمعانی ).
سمنانی. [ س ِ ]( اِخ ) علاءالدوله سمنانی. رجوع به علاءالدوله شود.

یکی ار لهجه های ایرانی که مردم سمنان بدان تلکم کنند. کریستنسن خاور شناس دانمارکی در باب آن رساله ای منتشر کرده.
( صفت ) منسوب به سمنان از مردم سمنان اهل سمنان. ۲ - لهجه ای که مردم سمنان بدان سخن گویند.
علائ الدوله سمنانی

گویش مردم شهر سمنان، به ویژه ساکنان جنوبِ آن، از خانوادة گویش های شمال غربی ایران. به رغم نفوذ زبان فارسی، این گویش هم چنان حفظ شده است. چند گویش اطراف سمنان نیز مانند سرخه ای، لاسگردی، سنگسری، افتری و بیابانکی در کنار گویش سمنانی، مجموعة گویشی سمنانی را تشکیل می دهند. مصوت های سمنانی عبارت اند از: a e i o u و صامت ها همان صامت های زبان فارسی اند. اسم، مذکر و مؤنث دارد، که یا با استفاده از حرف تعریف نامعین i برای مذکر و iya برای مؤنث مشخص می شود یا از طریق آوای پایانی؛ بدین ترتیب که اسم های مختوم به a تکیه دار یا صامت مذکر هستند، مانند asp (اسب) و اسم های مختوم به a بدون تکیه.
50010800

[ویکی فقه] سمنانی (ابهام زدایی). سمنانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • علاءالدوله احمد بن محمد بیابانکی سمنانی، از بزرگان تصوف ایرانی و از شاعران و نویسندگان سده های هفتم و هشتم هجری قمری• محمدصالح علامه حائری سمنانی، از علمای بزرگ شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری
...

💡 گفته می‌شود که با توجه به توجیه‌پذیری طرح از جهت بهای تمام‌شدهٔ آب، هزینه‌های طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان قرار نیست از محل بودجه دولتی یا صندوق توسعه ملی فراهم شود و صنایع سمنانی نیازمند آب هزینه‌های احداث و بهره‌برداری از آن را متقبل می‌شوند. با این حال همچنان ابهاماتی دربارهٔ شرکای چنین حجم سرمایه‌گذاری وجود دارد و مشخص نیست کدام صنایع قرار است چقدر در این طرح سرمایه‌گذاری کنند.

💡 نیز در نفحات آمده است که: این شانه از دست وی بدست علائالدوله سمنانی رسید. و وی آن را در خرقه ای پیچیده آن را در کاغذی نهاده و بر آن نگاشته بود: این شانه از شانه های رسول خدا (ص) است و آن خرقه از ابورضارتن بدست این ضعیف رسیده است.

💡 خانقاه شیخ علاءالدوله سمنانی مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان سرخه، صوفی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۱۷ با شمارهٔ ثبت ۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.