صحرا بر

صحرابر. [ ص َ ب ُ ] ( نف مرکب ) تیزرو. تندرو. سریعالسیر:
پیوسته مرا زیر ران هیونی
صحرابر و دریاگذار دارد.مسعودسعد.

( صفت ) ۱ - آنکه در صحرایی طی طریق کند. ۲ - تند رو سریع السیر.

💡 در آن صحرا بر آن شهباز بی پر چو مرغان بر سر جم سایه گستر

💡 آن کجا لشکر سوی صحرای ترکستان کشید کرد صحرا بر همه خانان ترکستان حصار

💡 روز پوشیدن رختست و بهار و صحرا بر کسبون دار کجا استرر هوار کجاست

💡 تا طبع کند میل که در گلشن و صحرا بر سبزه و سنبل نگرد آب روان را

💡 چنان در هجر بر من بگذرد روز که در صحرا بر آهو بگذرد یوز

💡 آب دریا را به صحرا بر پراگنده کند از جلالت چون به دی مه قصد زی دریا کند