لغت نامه دهخدا
( لامیة ) لامیة. [ می ی َ ] ( اِخ ) نام دیهی است به یمن. ( منتهی الارب ).
لامیة. [ می ی َ ] ( اِخ ) نام سال هشتم بعثت رسول صلوات اﷲ علیه یا سال هشتم نزول قرآن به مکه، در این سال سوره های سجده، لقمان، روم و عنکبوت که افتتاح هر چهار بالف لام میم است نازل شد.