غبار گشتن

غبار گشتن. [ غ ُ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) گرد شدن. خرد گشتن. نرم شدن. ذره ذره شدن. و رجوع به غبار شدن شود:
این اهل قبور خاک گشتند و غبار
هر ذره ز هر ذره گرفتند کنار.خیام.خاکی که زیر سُم ِّ دو مرکب غبارگشت
پیداست تا چه مایه بود خونبهای خاک.خاقانی.

( مصدر ) گرد شدن نرم و خرد گشتن ذره ذره شدن.

💡 بس است اینقدر از اختراع همت بیدل غبار گشتن و بر مسند هوا ننشستن