ماسویه

ماسویه. [ ی َ /س َ وَی ْه ْ ] ( اِخ ) از کسانی بود که در داروشناسی و طب اطلاعاتی داشت و از تربیت یافتگان گندی شاپور بود. وی از معاصران جبریل بن بختیشوع و پدر یوحنا، طبیب معروف گندی شاپور است. ( از تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی ص 61 ). و رجوع به تاریخ الحکماء قفطی ص 328 شود.

از کسانی بود که در داروشناسی و طب اطلاعاتی داشت

رجوع شود به:ابن

💡 حنین بن اسحاق از مردم حیره و یکی از پرورش‌یافتگان این دانشگاه بود. حنین کتاب فرق الطب را (که به زبان رومی و سریانی هراسیس نامیده می‌شد) نزد یوحنا خواند. او که صراف زاده‌ای مسیحی از مردم حیره بود، به هنگام تحصیل در جندیشاپور ملازم یوحنا پسر ماسویه شد و پزشکی را نزد وی آموخت و در سایهٔ کار و کوشش، زبانهای یونانی، سریانی و فارسی را فرا گرفت. او یکی از بزرگان زبان عرب بود. نگارش ۱۸۰ کتاب و مقاله را به وی نسبت داده‌اند.

💡 ماسویه ابویوحنا در بیمارستان جندیشاپور به کار داروسازی اشتغال داشت و در تشخیص داروها بسیار آگاه بود. وی ۳۰ سال در آن بیمارستان خدمت کرد. پسران او یوحنا و میخائیل نیز حرفهٔ پدر را اختیار کردند و میخائیل مدتی در بیمارستان جندیشاپور خدمت کرد. یوحنا فرزند دیگر ماسویه کتابهای بسیاری تألیف کرد. وی درسهایی در رشتهٔ پزشکی عمومی داشت و ادیبان نیز در مجلس درس او حاضر می‌شدند. او را مؤلف ۴۴ کتاب و رساله دانسته‌اند.