ما و منی

ما و منی. [ وُ م َ ] ( حامص مرکب ) تکبر. خودپسندی.

💡 مائیم که از ما و منی هیچ نماندست در عین بقائیم و منزه ز فنائیم

💡 واصلم گردان ازین ما و منی تا یکی گردم درین سر بی تنی

💡 از سرم بیرون کند ما و منی ما و من بی‌ما و من مستی کند

💡 در ارادت گر قدم خواهی نهاد دست از ما و منی اول بشو

💡 ملک حسن به دل بست بر اورنگ جلال بنگر اهرمنان ما و منی ساخته‌اند

💡 عجب نیست در تو که ما و منی است که اصل سرشتت ز ما و منی است