منی کردن

(مَ. کَ دَ ) (مص ل. ) لاف زدن، به خود بالیدن.

( مصدر ) از خود لاف زدن بخود بالیدن

لاف زدن، به خود بالیدن.

💡 دشمنی کردند و بدگوئی بر خاقان مرا در دل خاقان فکندند از خلاف من غبار

💡 در لباس دشمنی کردند با ما دوستی شور چشمانی که داغ ما نمکدان ساختند

💡 دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتی دشمنی کردند با من دوستان، واحسرتی!

💡 ترا با دوست کاری نیست چون جز دشمنی کردن به دشمن ناتوانی دوست را ای دوست دشمن کن

💡 دشمنی کردند با من دوستان، از بخت بد این حکایت در جهان شد داستان، واحسرتی!

💡 دشمنی کردند با من لیکن از روی قیاس دوستی باشد که دردم پیش درمان گفته‌اند