لفظ کلی

[ویکی فقه] لفظ کلی، لفظ صلاحیت دار برای دلالت بر افراد متعدد است.
لفظ کلی، از اقسام لفظ مفرد و مقابل لفظ جزئی بوده و عبارت است از لفظی که معنای آن برای صدق بر افراد زیادی صلاحیت دارد، گرچه بالفعل در خارج مصداقی نداشته باشد،
مثال
لفظ «انسان» که افراد زیادی دارد؛ یعنی تمام انسان ها را شامل می شود. و یا مانند لفظ «عنقا» ( سیمرغ ) که مصداق خارجی ندارد، ولی مفهومش قابلیت شمول بر افراد زیادی را دارد.

💡 ملاصدرا بر این باور بود که حقیقت، وجود است. او باور داشت که یک ماهیت به خودی خود یک لفظ کلی است و در واقعیت وجود ندارد.