لعنتم

💡 هرکه در روئی چنین آورد تیغ لعنتم از حق بدو آید دریغ

💡 عیان کن اندر اینجا آن نمودار حجاب لعنتم از پیش بردار

💡 خطاب لعنتم یار است در دل وز آن لعنت مرا مقصود حاصل

💡 که حق بگرفت بر من این بهانه که طوق لعنتم باشد نشانه

💡 حقیقت جان جانها لعنتم کرد ولیکن آخر اینجا رحمتم کرد

💡 نمود لعنتم اینجا تو کردی در اینجاگه مرا رسوا تو کردی

💡 او در میان گریه‌ها و زاری‌ها، با صدایی لرزان گفت که لعنتم بر این روزگار سیاه که تنها باعث رنج و عذاب من شده است.

💡 او با عصبانیت از تمام اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده بود، گفت که لعنتم بر آن تصمیمات احمقانه که زندگی‌ام را خراب کرد.

💡 در آن لحظه از تنهایی مطلق، او با خود زمزمه کرد که لعنتم بر تمام کسانی که در سختی‌ها مرا به حال خود رها کردند.