قوی حال

نیکوحال، خوشبخت.

( صفت ) نیکوحال خوشبخت: زیرا که چون بخت او قوی شد و تو نیز از قصد او تقاعد نمایی مدد قوت او کرده باشی.

💡 یکی آنک باشد قوی حال و زفت دویم آنک با مکر و حیله است جفت

💡 چو خود را قوی حال بینی و خوش به شکرانه، بار ضعیفان بکش

💡 تن زربا فربه از فریب قوی حال خود را پنداشته معلم فاراب

💡 چو خود را قوی حال بینی و خوش به شکرانه بار ضعیفان بکش

💡 تو سبکبار قوی حال کجا دریابی که ضعیفان غمت بارکشان ستمند

💡 وگرچه به مُکنت، قوی حال بود خداوندِ جاه و زر و مال بود