قست

( اسم ) قسط.

[ویکی الکتاب] معنی قَسَتْ: سنگ شد - سخت شد
معنی غُصَّةٍ: تردد لقمه در حلق به طوری که خورنده نتواند به راحتی آن را فرو ببرد (عبارت "طَعَاماً ذَا غُصَّةٍ " یعنی غذایی گلوگیر)
معنی قِسْطِ: عدل
ریشه کلمه:
قسو (۷ بار)
قَسْو و قَسْوَة و قَساوَة به معنی سنگدلی است «قساَ قَلْبُهُ قَسْواً...: صَلُبَ وَ غَلُظَ» راغب گوید: اصل آن از «حَجَرٍ قاسٍ» است یعنی سنگ سخت. طبرسی فرموده: قَسْوَة رفتن نرمی و رحمت است از دل و صلابت هر چیز را قَسْوَة گویند.. سپس دلهای شما مانند سنگها سخت و یا از آن سختتر گردید.. دلهای آنها را سخت کردیم.

💡 وگر خوشیست اینگفته غر ضصد قست کاندر شعر محال از صدق چابکتر دروغ از راست شیرینتر

💡 یک سقف پارچه‌ای شکل بر روی صندلی‌های قسمت غربی و یک سقف هم در قست شرقی آن قرار گرفت.

💡 اغیار به عیشند ز وصلت به شب و روز ما راست همه قست بوک و مکر از تو