قانون گذاری
قانون‌گذاری به معنای فرآیند وضع، تدوین و تصویب قوانین در یک نظام حقوقی و سیاسی است. این عمل از بنیادی‌ترین وظایف نهادهای قانون‌گذار، مانند مجلس یا پارلمان، به شمار می‌رود و نقش تعیین‌کننده‌ای در سامان‌دهی روابط اجتماعی، تنظیم رفتار شهروندان و تضمین عدالت دارد. قانون‌گذاری در حقیقت تجلی اراده‌ی عمومی و بازتابی از نیازهای جامعه در قالب قواعد الزام‌آور است که چهارچوب‌های حقوقی و مدنی را برای نهادها و افراد مشخص می‌سازد.
فرآیند قانون‌گذاری مبتنی بر اصول علمی، حقوقی و اخلاقی است و معمولاً مراحل مشخصی را طی می‌کند که شامل پیشنهاد، بررسی، اصلاح، تصویب و اجرای قانون می‌شود. در این مسیر، کارشناسان حقوقی، نمایندگان مردم و نهادهای نظارتی مشارکت دارند تا اطمینان حاصل شود که هر قانون، متناسب با واقعیت‌های جامعه و منافع عمومی تصویب گردد. رعایت دقت در نگارش قوانین، شفافیت مفاهیم، و قابلیت اجرای عملی آن‌ها از جمله محورهای اصلی در فرآیند قانون‌گذاری است.
قانون‌گذاری نه‌تنها ابزاری برای نظم‌بخشی به زندگی اجتماعی، بلکه وسیله‌ای برای تحقق عدالت، حمایت از حقوق فردی و جمعی و پیشبرد توسعه‌ی پایدار در کشور به شمار می‌آید. هرچه این فرآیند با مشارکت بیشتر مردم و بر پایه‌ی اصول کارشناسی انجام شود، مشروعیت نظام حقوقی و اعتماد عمومی نسبت به نهادهای قانون‌گذار افزایش خواهد یافت. از این رو، قانون‌گذاری باید همواره در مسیر ارتقای آگاهی حقوقی جامعه و تضمین مصالح ملی گام بردارد.
مترادف‌ها
قانون‌گذاری، وضع قانون
لغت نامه دهخدا
قانون گذاری. [گ ُ ] ( حامص مرکب ) وضع کردن قانون. عمل قانون گذار.
فرهنگ فارسی
عمل قانون گذار وضع قانون. یا دوره قانون گذاری. دوره مجلس شورای ملی دوره تقنینیه.
جمله سازی با قانون گذاری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فرآیند قانون گذاری در یک کشور دموکراتیک نیازمند نظارت دقیق نهادهای مختلف برای اطمینان از رعایت عدالت و حقوق شهروندان در تمامی سطوح جامعه است.
💡 نمایندگان مجلس در جلسات طولانی خود به بحث و تبادل نظر درباره متن جدید قانون گذاری در حوزه تجارت الکترونیک و امنیت سایبری پرداختند.
💡 اصلاحات ساختاری در سیستم آموزشی تنها از طریق یک قانون گذاری هوشمندانه و تدریجی که نیازهای نسل آینده را در نظر بگیرد، امکان‌پذیر است.
